ဘယ္သန္မို႔

ဇနီး - ကြ်န္မေသရင္ ရွင္ ရည္စားထပ္ရွာမွာလား။ 
ခင္ပြန္း - ဘာလို႔ရွာရမွာလဲကြာ။
ဇနီး - ဘာလိုလဲ။ ရွင္ လက္ထက္ရတာမႀကိဳက္ဘူးလား 
ခင္ပြန္း - ေကာင္းၿပီ။ ငါေနာက္တစ္ႀကိမ္ လက္ထက္မယ္။ (စိတ္ဆိုးတဲ့ေလသံျဖင့္)
ဇနီး - အို (၀မ္းနည္းသံ) 
ခင္ပြန္း - အသံ တိတ္ေန 
ဇနီး - အဲဒီအခါ က်ရင္ ရွင္တို႔ ဒီအိမ္မွာ ေနၾကမွာလား။ 
ခင္ပြန္း - ေအးေပါ့။ အိမ္က အရမ္းေကာင္းတဲ့ ဥစၥာ။
ဇနီး - ကြ်န္မတို႔ခုတင္မွာပဲ အိပ္ၾကမွာလား။
ခင္ပြန္း - ဒါဆို ဘယ္မွာအိပ္ရမလဲ။ 
ဇနီး - ကြ်န္မကားကို သူ႔ကိုေပးေမာင္းမွာလား။ 
ခင္ပြန္း - ျဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္။ ကားကအေကာင္းႀကီးရွိေသးတဲ့ဟာ။
ဇနီး - ကြ်န္မ ေဂါက္႐ိုက္တံေတြေရာ သူသံုးမယ္လို႔ထင္သလား။ 
ခင္ပြန္း - ဒါေတာ့ မထင္ဘူး။ သူက ဘယ္သန္ကြ။
ဇနီး - အသံတိတ္ေန။

အေသာက္အစားနဲ႔ ကား

အမ်ဳိးသမီး - ေသာက္တတ္သလား။

အမ်ဳိးသား - အင္း။

အမ်ဳိးသမီး - တစ္ေန႔ကို ဘယ္ေလာက္မ်ား ေသာက္သလဲ။

အမ်ဳိးသား - ေျခာက္ပုလင္းပါတဲ့ ပါကင္ သံုးပါကင္ေလာက္ ေသာက္တယ္။

အမ်ဳိးသမီး - တစ္ပါကင္ကို ဘယ္ေလာက္ေပးရသလဲ။

အမ်ဳိးသား - ၁၀ ေဒၚလာေလာက္ေပါ့။

အမ်ဳိးသမီး - ရွင္ ေသာက္လာတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။

အမ်ဳိးသား - ၁၅ ႏွစ္။

အမ်ဳိးသမီး - တစ္ပါကင္ကို ၁၀ ေဒၚလာ။ တစ္ေန႔ကို သံုးပါကင္ဆိုေတာ့ တစ္လကို
                 ေဒၚလာ ၉၀၀။ တစ္ႏွစ္ဆိုရင္ ေဒၚလာ ၁၀,၈၀၀ ကုန္တယ္။ မွန္တယ္မဟုတ္လား။

အမ်ဳိးသား - မွန္တယ္။

အမ်ဳိးသမီး - တစ္ႏွစ္မွာ ေဒၚလာ ၁၀,၈၀၀ သံုးတယ္ဆိုရင္ ဒီ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း ေဒၚလာ ၁၆၂,၀၀၀
                 ေတာင္ ရွင္ သံုးခဲ့တာေပါ့။ မွန္တယ္မဟုတ္လား။

အမ်ဳိးသား - မွန္ပါတယ္။

အမ်ဳိးသမီး - တကယ္လို႔သာ ရွင္မေသာက္ဘူးဆိုရင္ ဒီပိုက္ဆံေတြကို အတိုးနဲ႔ ဘဏ္မွာ
                 စုထားႏိုင္တယ္။ ၁၅ ႏွစ္ျပည့္လို႔ အတိုးေရာ၊ အရင္းပါ ေပါင္းလိုက္ရင္ Ferrari ကား
                 ၀ယ္စီးႏိုင္တာ ရွင္သိရဲ႕လား။

အမ်ဳိးသား - မင္းေရာ ေသာက္သလား။

အမ်ဳိးသမီး - မေသာက္ဘူး။

အမ်ဳိးသား - ဒါဆို ေသာက္ေရးမပါတဲ့ မင္းရဲ႕ Ferrari ကား ဘယ္မွာလဲ။

ကၽြနဳ္ဳပ္လဲကာခ်ဳပ္လုပ္ခ်င္တယ္

 

လူမ်ိဳးစုအက်ိဳးအတြက္လို႔အမည္ခံျပီး တိုက္ဂါးလိုကားဒရိုက္ဘာကလည္း ဗိုလ္မွဴးႀကီးျဖစ္၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးလို လြယ္အိတ္တလံုးနဲ႔ ေလ်ာက္သြားေနခဲ့တဲ့အရာခံဗိုလ္ကလည္း စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဆိုလားျဖစ္၊ တသက္လံုးေတာင္ေပၚေတာထဲမွာ ဘိန္းစိုက္ေနခဲ့တဲ့ေကာင္ေတြကလည္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရွန္ပိန္၀ိုင္းမွာမိန္႔မိန္႔ႀကီးလုပ္။

အင္း .. ကန္႕ဘလူသားကလည္း ဒါမ်ိဳးဂြင္ကို ေစာင့္ေနတာ။ ဒီလို ကေလကေခ် စာမတတ္ေပမတတ္ ဂေဂ်ာင္ေတြကေတာင္ လူတြင္က်ယ္လုပ္ေနေသးတာပဲ။ ကိုယ္လည္း သြားဘက္ဆိုင္ရာ
ေဆးတကၠသိုလ္တက္ေနတာဆိုေတာ့ ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ ေဒါက္တာဆိုတာေလးဘြဲ႔ရရင္ လုပ္စားမယ္။ ေဆးကုမယ္ေတာ့ မထင္နဲ႔။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္မွာ။

ဒါေပမယ့္ ေရွးအစဥ္အဆက္က အတိအခ်ာေတြလို သူမ်ားနယ္ေျမမွာေတာ့ သြားျပီး မမွီခိုဘူး။ ေတာ္လွန္ေရးတခုတည္တံ့ဖို႔ဆိုတာ အမာခံနယ္ေျမလိုတယ္။ ဒီေတာ့ ကန္႕ဘလူျပန္မယ္။ ကန္႕ဘလူကို အေျချပဳမယ္။ ကိုယ္တို႔ရပ္ကြက္ထဲက ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္လက္က်န္ႀကီးက လုပ္ေသနတ္ လုပ္တတ္တယ္။ ဒီလူႀကီးကို ေတာအရက္အ၀တိုက္ျပီး ေသနတ္ နည္းနည္းလုပ္ခိုင္းရမယ္။ ျပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ေပၚက လူမိုက္ေတြကို စည္းရံုးျပီး ကန္႕ဘလူအေရွ႕ဘက္ေတာင္ေၾကာေတြေပၚမွာ သူပုန္ထမယ္။

ကန္႕ဘလူလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္Kanbalu Liberation Army(KLA)ဆိုျပီး ဖြဲ႔မယ္။ မ်ားမ်ားစားစားေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး။ ေတာင္ေၾကာေပၚျဖတ္သြားတဲ့ ကားေတြကို ဓါးျပတိုက္မယ္။ ဘိန္းနည္းနည္းစိုက္မယ္။ ရာမနည္းနည္းထုတ္မယ္။ ကိုယ့္တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြကိုလည္း ထမင္းခ်ိန္တန္ထမင္း၊ ဘိန္းခ်ိန္တန္ဘိန္း၊ ေဆးခ်ိန္တန္ေဆး၊ မိန္းမခ်ိန္တန္မိန္းမ မျပတ္မလပ္ ေပးကမ္းရက္ေရာမယ္။ တပ္ဖြဲ႔၀င္အသစ္ေတြ ၀င္လာမစဲ တသဲသဲေပါ့။

ဆိုရွယ္မီဒီယာဆိုတာ အင္အားတခုလိုျဖစ္ေနေတာ့ facebookက ကိုယ့္အေကာင့္ကို Fan Pageေျပာင္းမယ္။ အင္တိုက္အားတိုက္ေလာ္ဘီလုပ္မယ္။ ကိုယ္လည္း facebookဆီလီဘရီတီေတြနဲ႔ ခင္ေနတာပဲ။ ေလာ္ဘီကိစၥက ေအးေဆးပါ။ ကိုရဲမိုးတို႔ ဦးေယာင္တို႔ ကိုရဲေက်ာ္သူရတို႔ ကိုထူးေ၀တို႔ ကိုဥကၠာကိုကုိတို႔ ကိုသူရမ်ိဴးတို႔ ဆရာဆယ္တို႔ ယဥ္ယဥ္ေႏွာင္းတို႔ကို နည္းနည္းပါးပါးဂါျပီး ေလာ္ဘီခိုင္းရမွာေပါ့။

On Print သတင္းဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔လည္း ခ်ိတ္ရမယ္။ ဂ်ာနယ္တိုက္တခ်ိဳ႔နဲ႔လည္း ခင္ေနတာပဲေလ။ စာမတတ္ေပမတတ္ သူပုန္အႀကီးအကဲေတြေတာင္ အေျပာေလးေတြေခ်ာေနေသးတာပဲ။ ကိုယ္လို
ေကာင္က မေျပာတတ္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူး။ဗကပကိုဗေဆြေလးလို ေက်ာက္ရုပ္ေတာင္ ေခါင္းျငိမ္ေအာင္
ေျပာနုိင္တဲ့အဆင့္ထိျဖစ္လာေစရမယ္။ သေဘာတရားေရးရာစကားလံုးေတြ၊ စစ္ေရးအျမင္ေတြ၊ လူပိန္းႀကိဳက္နုိင္ငံေရးလုပ္ကြက္ေတြ၊ ေပၚပင္ေရစီးကန္ပိန္းေတြလုပ္မယ္။ မပူနဲ႔ မပူနဲ႔ .. ေမာ္စီတုန္းတို႔ လီနင္တို႔ စတာလင္တို႔ရဲ႔ က်မ္းေတြကို အလြတ္က်က္ပစ္လိုက္မယ္။

ျပီးရင္ KIAဂြမ္ေမာ္လို တရုတ္နဲ႔ေကာ အေမရိကန္နဲ႔ေကာ ခ်ိတ္မယ္။ ထမင္းဖိုးေတာင္းမယ္။ စစ္သင္တန္းလာေပးခိုင္းမယ္။ DVBတို႔ BBCတို႔ ဧရာ၀တီတို႔ေရာက္လာမွာေတာ့ အေသအခ်ာပဲ။ သူတို႔က အစိုးရကိုသာ ဆန္႕က်င္ပါေစ .. သူေတာင္းစားလည္း အားေပးမွာပဲေလ။

ေတာ္ေတာ္ေလး ခမ္းနားလာရင္ ဦးေအာင္မင္းတို႔ေရာက္လာမွာ မလြဲမေသြပဲ။ အဲဒီက်ေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရွန္ပိန္၀ိုင္းတက္မယ္။ ကားေလာက္နဲ႔ေတာ့ လာမေခၚနဲ႔ေနာ္။ ေလဒီပ်ံနဲ႔
လာေခၚမွ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲတက္မွာ .. ဟြန္း။ ကားပါမစ္၊ ေျမပါမစ္ေတြ စီးပြားေရးလုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ယူမယ္။ ယူနီေဖာင္းက တျခားသူပုန္အဖြဲ႔ေတြက ဦးစီးခ်ဳပ္တိုု႔ တပ္မေတာ္စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္တို႔ထက္သာေစရမယ္။ ပုခံုးမွာ ၾကယ္ေကာ လျခမ္းေကာ အေခြေကာ အခက္ေကာ အ၀ိုင္းေကာ အကုန္တပ္မယ္။ ရာထူးကို အားလံုးထက္သာေအာင္ မဟာ့မဟာဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးခ်ဳပ္ႀကီး တပ္ေတာ္ခ်ဳပ္ႀကီးလို႔ ေပးမယ္။ အေျခအေနေကာင္းရင္ အလွည့္က်တပ္ခ်ဳပ္၀င္လုပ္အံုးမွာေလ။

လက္နက္ေတာ့ တစက္ခ်ီးမွ အျဖဳတ္မခံဘူးေနာ္။ ကန္႕ဘလူကံၾကမၼာ ကန္႕ဘလူသား ဖန္တီးပိုင္ခြင့္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ပါတီေတာ့ ေထာင္အံုးမယ္။ မဲမေပးရင္ ေသနတ္ၾကည့္ထားပဲ။ သား၊သမီးေတြကိုေတာ့ သူပုန္မလုပ္ခိုင္းပါဘူး။ နုိင္ငံျခားေက်ာင္းထားမယ္။

ကိုယ္ အသက္နည္းနည္းႀကီးလာရင္ စာအုပ္ေတြဘာေတြ ေရးအံုးမွာ။ က်ေနာ္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာKLAႏွင့္ မေမွ်ာ္လင့္ေသာခရီးရွည္ ဆိုျပီးေပါ့။ သား၊သမီးေတြကိုေတာ့ မွာထားရမယ္။ ငါေသရင္ ကိုယ့္အေဖကို ဟိုအဘြားႀကီးလိုေတာ့ အသံုးမခ်ၾကနဲ႔။ ေဖေဖတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ KLAႀကီးလို႔ တတြတ္တြတ္မေျပာနဲ႔ေပါ့။ 
ကန္႕ဘလူၿမိဳ႔ ေလးဘက္ေလးလံ၀င္ေပါက္ေတြမွာ မဟာ့မဟာဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးခ်ဳပ္ႀကီး တပ္ေတာ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေဒါက္တာဥကၠာေရႊ၀င္းဆိုျပီး စာတန္းႀကီးတပ္ျပီး ေပ100ေလာက္ျမင့္တဲ့ ရုပ္ထုႀကီးေတြ ထုပစ္လိုက္အံုးမယ္။

အဖြဲ႔၀င္ခ်င္တဲ့လူေတြ စာရင္းႀကိဳေပးထားေနာ္။ ကိုယ့္တပ္ဖြဲ႔စည္းပံုမွာ .. ရဲေဘာ္မရွိဘူး။ အနိမ့္ဆံုးရာထူးက တပ္ရင္းမွဴးလည္ဗယ္ ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီးရာထူးပဲ။ ဟမ္း ဟမ္း။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္က မဟာ့မဟာဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးခ်ဳပ္ႀကီး တပ္ေတာ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေဒါက္တာဥကၠာေရႊ၀င္းဆိုေတာ့ ကုိယ္က အာဏာအရွိဆံုး ဆရာ့ဆရာႀကီးအျဖစ္ဆံုး အႀကီးဆံုးပဲ။ ဒါပဲ။ ၀င္ခ်င္၀င္ မ၀င္ခ်င္ေန။

 ဒီျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးအၿပီး ၂၀၁၅ မွာ က်ဳပ္က အလွည္႕က် ကာခ်ဳပ္လုပ္ခ်င္ေသးတာဗ် ။

အခ်ိန္မီေလး က်ဳပ္ကို ဆက္သြယ္ၾက ။ ကာခ်ဳပ္မဟုတ္ေတာင္ ဗို္လ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေလာက္ေတာ႕
ေပးႏိုင္ပါေသးတယ္ ..ဟဲဟဲ ။

ကာခ်ဳပ္ ရာထူး က ေတာ႕ ကၽြန္ဳပ္အတြက္ပဲေနာ္....ဟဲ...ဟဲ...ဟဲ...

Opposit Eye

Facebook ဟုေခၚသည္

Facebook ဟုေခၚသည္
=================

ေကာင္ေလးက Status တင္လိုက္တယ္ - "ငါစာသင္ခန္းထဲမွာ Facebook သံုးေနတယ္ကြ ... ဟား ဟား"

ဆရာမက ခ်က္ခ်င္း ေအာက္က Comment ဝင္ေရးလိုက္တယ္ - "ငါ႔အတန္းထဲက ခုထြက္သြားစမ္း"

ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက ဆရာမရဲ႕ Comment ကို Like လုပ္လိုက္တယ္။ "အတန္းထဲမွာ စာမလုပ္ဘဲ ... ဘယ့္ႏွယ့္ေအ . ေခတ္ကာလသားသမီးေတြမ်ား"

သူ႔သူငယ္ခ်င္းကဆက္ေရးတဲ့ Comment က "ဒါဆို သားႀကီး ဂိမ္းဆိုင္လာခဲ့ကြာ" တဲ့

သူက Like ျပန္လုပ္ေတာ့ ေကာင္ေလးအေမက ဝင္ေရးတယ္ - "ဟဲ့ေကာင္ အိမ္ကိုတန္းတန္းျပန္ခဲ့ ဘယ္မွဝင္ဖို႔ စိတ္မကူးနဲ႔ ငါတစ္ေယာက္တည္း အိမ္ရွင္းေနရတာ ဝိုင္းလုပ္စမ္း"

အေဖကလည္း - "မိန္းမ မင္း သားကို ႏိုင္ေအာင္ထိန္းကြာ။ အလုပ္မွာ ဒါေတြဖတ္ေနရတာ အာ႐ံုေနာက္တယ္။"

ေကာင္ေလးရည္းစားကလည္း "ကလိန္ကက်စ္ေကာင္၊ နင့္အဖြားကင္ဆာျဖစ္ၿပီး ေသေတာ့မွာမို႔လို႔ ေဆး႐ံုေစာင့္ေနရတယ္ဆို ခုေတာ့ ဂိမ္းဆိုင္သြားဦးမယ္ မုန္းတယ္ မုန္းတယ္၊ နင္နဲ႔ျပတ္ၿပီ"

အဖြား ဝင္ေရးတာက "ေသနာေကာင္ေလး အက်င့္ကိုက နင့္အေဖငယ္ငယ္ကအတိုင္းပဲ ငါအလတ္ႀကီးရွိေသးတယ္ မေသးေသးဘူး"

အဘိုးက ေရးလိုက္တာက "ငတ္ေသေတာ့မွာက ငါဟ ၊ ေဆး႐ံုကို ထမင္းခ်ိဳင့္လာမပို႔ဘဲ Facebook ထိုင္သံုးေနတယ္.. Unfriend လုပ္လိုက္ရ ... တဲ့ ..... 

Credit to: ပုတက္
KZ

မီးခိုးေစာ္ေလးေတာ့ နံတယ္ထင္သား

မီးခိုးေစာ္ေလးေတာ့ နံတယ္ထင္သား ...
===========================

တခါက... လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရိွတယ္။
မိန္းမက ဟင္းကုိ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေအာင္ခ်က္ခ်က္၊ ေယာက်္ားလုပ္သူက ဘယ္ေတာ့မွ အေကာင္းမေျပာဘူးတ့ဲ
ဒါနဲ႔ တရက္...
ထမင္းစားမယ္လုပ္ေတာ့ မိန္းမက ေျပာတယ္... ...
"ရွင္က က်မဘာခ်က္ခ်က္ မေကာင္းဘူးေျပာလို႔၊ ဒီေန႔ေတာ့ ဆိုင္က ထမင္းဟင္းေတြ ဝယ္ေကၽြးတာ"
စားေနရင္းနဲ႔ ေယာက်္ားက ခ်ီးက်ဴးတယ္... ...
"ေကာင္းတယ္ေဟ့... ဟင္းဆိုတာ ဒါမ်ဳိးမွ၊ မင္း ခ်က္တာနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူး"... ဘာညာနဲ႔ ေျပာတာေပ့ါ
မိန္းမလုပ္သူကလည္း ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ အသာထိုင္ၾကည့္ေနတယ္။

အဲ..
ေယာက်္ားလုပ္သူလည္း ထမင္းစားျပီးေရာ မိန္းမက ေျပာတယ္.... ...
"အဲဒီဟင္းေတြ က်မခ်က္တာ၊ ဘယ္ဆိုင္ကမွ ဝယ္တာမဟုတ္ဘူး၊ ရွင့္စိတ္ကုိ စမ္းခ်င္လို႔ တမင္ေျပာလိုက္တာ"
..ဆိုေတာ့ ေယာက်္ားက ျပန္ေျပာသတ့ဲ... ....
"အင္း... ဒ့ါေၾကာင့္ မီးခိုးေစာ္ေလးေတာ့ နံတယ္လို႔ထင္သား"... တ့ဲ။
က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက...
တခ်ဳိ႕ေသာလူေတြဟာ 'ငါေျပာတာမွ အမွန္၊ က်န္တ့ဲလူေတြ ဘာေျပာေျပာအမွား၊ င့ါကုိ လာမယွဥ္နဲ႔'... စတ့ဲ င့ါစကားႏြားရ၊ တေဇာက္ကန္း နဲ႔ တစ္ဖက္စြန္းေရာက္ေအာင္ထိ အတၱၾကီးၾကတယ္။
အက်ဳိးသင့္ အေၾကာင္းသင့္နဲ႔ ရွင္းျပလို႔ သူမွားေၾကာင္း သူ႔အသိစိတ္က လက္ခံသြားရင္ေတာင္မွ မွားပါတယ္ ဝန္မခံဘဲ 'မီးခိုးေစာ္ေလးေတာ့ နံတယ္လို႔ထင္သား' လို႔ လုပ္တတ္ၾကတယ္။

Credit to:ThanlayKo

အျဖဴေရာင္ေလး

ေသာ့ပိုင္ရွင္ႀကီး

ေသာ႔ပိုင္ရွင္ၾကီး 

စိတ္ေရာဂါအထူးကုေဆးရုံတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။ ဆရာ၀န္ကစိတ္ေရာဂါေ၀ဒနာသည္ရွစ္ဦးအားနံရံတစ္ခုတြင္ေရးဆြဲထားေသာတံခါးကိုဖြင္႔ခိုင္းသည္။ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ တံခါးပုံတြင္ပါေသာ လက္ကိုင္ကာဖြင္႔ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ပုံဆဲြထားေသာတံခါးက မပြင္႔ေပ။ ခုနွစ္ေယာက္တစ္လွည္႔စီဖြင္႔လို႔မရ။ သို႔ေသာ္စိတ္ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္တစ္ဦးမွာမႈ တံခါးးကိုသြား၍မ မဖြင္႔ေခ်။ ထိုေၾကာင္႔ ဆရာ၀န္ကထိုသူအား……………. ”ခင္ဗ်ားတံခါးကိုဘာေၾကာင္႔ သြားမဖြင္႕တာလဲ” ဟုေမးသည္။ ”သူတို႔ဖြင္႔ေနတာၾကည္႔ေကာင္းလို႔ ၾကည္႔ေနတာပါဆရာ။ သူတို႔တံခါးကို ဖြင္႔လို႔ဘယ္ရမလဲ။ တံခါးေသာ႔က ကြ်န္ေတာ္႔ဆီမွာ” တဲ႔

အျမင္ခ်ိဳ႕ယြင္းသူ

အျမင္ခ်ိဳ႕ယြင္းသူ
အျမင္ခ်ိဳ႕ယြင္းေနသူတစ္ေယာက္ မ်က္စိအထူးကု ဆရာ၀န္ထံေရာက္လာသည္။ ဆရာ၀န္က……..
”ကဲမ်က္စိဘယ္လိုုျဖစ္တာလဲ။ ေျပာပါအုံး”
”ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ္ဘာကိုပဲၾကည္႔ၾကည္႔။ နွစ္ခုခ်ည္းပဲျမင္ေနလို႔”
 ”ဒါဆိုစစ္ေဆးရေအာင္။ ထိုင္ဗ်ာ..”
လူနာကဆရာ၀န္ေရွ႔မွခုံကိုၾကည့္ကာ  ေခါင္းကုတ္လိုက္ျပီး….
”ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ခုံထိုင္ရမွာလဲဆရာ…”တဲ႔။

အေတာ္စဥ္းစားလိုက္ရေသာ ဆရာ၀န္

အေတာ္စဥ္းစားလိုက္ရေသာ ဆရာ၀န္

တစ္ရက္တြင္ဆရာ၀န္တစ္ဦး၏ရုံးခန္းသို႔ ၀၀ဖိုင္႔ဖိုင္႔ အမိိ်ဳးသမီးတစ္ဦး ေရာက္လာသည္။

”အေဒၚဘာျဖစ္လို႔လဲ..”

”ကိုယ္ခႏၥာတစ္ခုလုံးလိုလိုနာေနတယ္ဆရာ။

ဘယ္ေနရာမွအထိမခံနိုင္ဘူး”

”အင္း”

ဆရာ၀န္ကေျပာျပီးေနာက္ လူနာ၏တစ္ကိုယ္လုံးကိုစစ္ေဆး

ၾကည္႔သည္။ နားၾကပ္နွင္႔ေထာက္ကာ ကိုယ္ခႏၥာအတြင္းမွ အဂၤါအစိတ္ အစိတ္အပိုင္းမ်ားအေျခအေနကို စမ္းသပ္စစ္ေဆးသည္။ မည္႔သည္႔ထူးျခားမွဳကိုမွ်မေတြ႔ရ။ ထိုေၾကာင္႔လူနာအားေခတၱၾကည္႔ကာအေျဖရွာေနစဥ္အမိ်ဳးသမီးလူနာက……

”ဒူးကိုကိုင္ရင္လည္းနာတယ္ဆရာ။ ရင္ဘတ္ကိုဖိရင္လည္းနာတယ္ဆရာ၊ ေနာက္ဆုံး နားရြက္ကိုကိုင္တာေတာင္နာတယ္ဆရာ…..”

ဆရာ၀န္အနည္ငယ္ထပ္မံစဥ္းစားျပီးမွအေျဖကိုျပတ္ျပတ္သားသားေျပာခ်လိုက္သည္။ ”ဒါဆို…အေဒၚၾကီးမွာလက္ေခ်ာင္းကေလးေတြက်ိဳးေနတယ္တဲ႔။။